تصویر روز

...به یاد داشته باش که

حدیث روز

آرشیو مطالب

سایتهای منتخب

علم و عین 

موضوع: نکات نغز سه شنبه چهارم دی 1386 16:18

بسم الله النور

رفته بودم تا پول از دستگاه خودپرداز دانشگاه بردارم. به نزدیک بانک که رسیدم دیدم برعکس همیشه جلو دستگاه خلوت است، با خودم گفتم احتمالا دستگاه خراب است که کسی دورو برش نیست رفتم نزدیک دیدم که آره مثل اینکه دستگاه خرابه. رفتم داخل بانک و پول گرفتم و در راه برگشت یکی دیگه رو دیدم که به سمت دستگاه رفت و بعد از اینکه دید خراب است برگشت. (تا اینجا که ماجرای من دوباره تکرار شده بود) در حالی که آن فرد برمی گشت دو خانم هم به سمت دستگاه می رفتند که وی به ایشان گفت که دستگاه خراب است. ولی یکی از آنها با وجود اینکه باور کرده بود دستگاه کار نمی کند اما رفت نزدیک و خودش دوباره موضوع را وارسی کرد. پس از اینکه مطمئن شد دستگاه خراب است برگشت. در حین برگشت دوستش با بیانی همراه با خنده گفت " بنده خدا گفت که دستگاه خرابه. چرا تو هم دوباره رفتی جلو دستگاه". همان لحظه این آیات سوره مبارکه تکاثر برایم تداعی شد که:

كَلَّا سَوْفَ تَعْلَمُونَ (۳) ثُمَّ كَلَّا سَوْفَ تَعْلَمُونَ (۴) كَلَّا لَوْ تَعْلَمُونَ عِلْمَ الْيَقِينِ (۵) لَتَرَوُنَّ الْجَحِيمَ (۶) ثُمَّ لَتَرَوُنَّهَا عَيْنَ الْيَقِينِ (۷)

چنين نيست كه مى‏پنداريد، (آرى) بزودى خواهيد دانست! (۳) باز چنان نيست كه شما مى‏پنداريد، بزودى خواهيد دانست! (۴) چنان نيست كه شما خيال مى‏كنيد; اگر شما علم اليقين (به آخرت) داشتيد (افزون طلبى شما را از خدا غافل نمى‏كرد)! (۵) قطعا شما جهنم را خواهيد ديد! (۶) سپس (با ورود در آن) آن را به عين اليقين خواهيد ديد. (۷)

با دیدن این موضوع این اصل که "ما انسانها برخی اوقات تا چیزی را دقیقا خودمان نبینیم باور نمی کنیم" برایم یقین شد. و حالا که به خودم رجوع می کنم می فهمم که خودم هم در این ماجرا بی نصیب از این اصل نبوده ام. چه حالا ! و چه اول ماجرا!

حتی برخی اوقات می شود که حتی اگر موضوعی را هم ببینیم باز هم برایمان یقین صد در صد نمی آورد تا اینکه واقعا آن را حس کنیم که قرآن از این حالت به "حق الیقین" یاد می کند.  

إِنَّ هَذَا لَهُوَ حَقُّ الْيَقِينِ(۹۵ واقعه)

اين مطلب حق و يقين است!

اینجاست که موضوعاتی را که برای برخی از پیامبران با وجود یقین علمی آنها به آن اتفاق می افتد درک می کنیم. مثل این مورد که برای پیامبر بزرگی مثل حضرت ابراهیم (علیه السلام) اتفاق می افتد: 

وَإِذْ قَالَ إِبْرَاهِيمُ رَبِّ أَرِنِي كَيْفَ تُحْيِـي الْمَوْتَى قَالَ أَوَلَمْ تُؤْمِن قَالَ بَلَى وَلَـكِن لِّيَطْمَئِنَّ قَلْبِي...(۲۶۰)

و (به خاطر بياور) هنگامى را كه ابراهيم گفت: «خدايا! به من نشان بده چگونه مردگان را زنده مى‏كنى؟» فرمود: «مگر ايمان نياورده‏اى؟!» عرض كرد: «آرى، ولى مى‏خواهم قلبم آرامش يابد. ...

لوگوی ما

تاریخ

به مناسب این روزها